Janina Mirosława Stoksik
Biografia
Urodzona 15 stycznia 1932 roku w Wejherowie Janina Mirosława Stoksik była polską historyczką i archiwistką, kustoszem Archiwum Narodowego w Krakowie, zajmującą się opracowywaniem aktów staropolskich i zbiorów kartograficznych.
Jest córką Jana Stoksika (1904–1985), inżyniera geodety, i Anieli z domu Pająk (1897–1991). Podczas okupacji niemieckiej przebywała z rodzicami i bratem Zbigniewem (1933–1998) w rodzinnych Rzemienowicach koło Opatowa; do Krakowa przeniosła się w 1945 roku.
Studiowała historię na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, którą ukończyła w 1958. Jej praca magisterska o dziejach klasztoru Klarysek została opublikowana w 1961. W 1975 prowadziła inwentaryzację zespołu kartograficznego w Bibliotece Kapitulnej na Wawelu. W 1983 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy Geometrzy w Małopolsce do końca XVIII wieku (promotor: prof. Alicja Falniowska-Gradowska) w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.
W latach 1959–1994 pracowała w Archiwum Narodowym w Krakowie, przechodząc kolejne stopnie od młodszego archiwisty po starszego kustosza. Była kierownikiem oddziałów gromadzących akta staropolskie i zbiory kartograficzne.
Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi w 1993 roku. W 2022 roku, z okazji jubileuszu 90-lecia, ukazała się w Krakowskim Roczniku Archiwalnym jej biografia, wykaz opracowanych zespołów archiwalnych i bibliografia dorobku naukowego.
Działalność naukowa
Jest autorką lub współautorką ponad 50 publikacji naukowych z zakresu historii Polski XVII–XVIII wieku i historii geodezji kartografii polskiej tego okresu, ze szczególnym uwzględnieniem kartografii wielkoskalowej. Opracowała rękopiśmienne, bogato ilustrowane mapy przechowywane w polskich zbiorach archiwalnych, bibliotecznych, klasztornych i muzealnych, głównie geomet rów Małopolski.
Publikowała także prace z zakresu historii i genezy galicyjskiego katasteru gruntowego z połowy XIX wieku, a także recenzje i biogramy. Była autorką, współautorką lub redaktorką monografii dotyczących historii polskiej geodezji kartografii i dziejów miast, redaktorką źródeł historycznych oraz problemów komputeryzowania zasobów archiwalnych. Była biogramistką w Polskim Słowniku Biograficznym oraz recenzentką naukową i członkinią komitetu redakcyjnego Krakowskiego Rocznika Archiwalnego od jego założenia w 1995 roku. Pisowała również recenzje w Archeionie publikowanych przez Naczelną Dyrekcję Archiwów Państwowych.
W 2014 Archiwum Narodowe w Krakowie zorganizowało promocję jej książki Geometrzy małopolscy do końca XVIII wieku: Z dziejów geodezji i kartografii wielkoskalowej w Polsce. Publikacja ta przedstawia historyczną analizę zasad tworzenia map w Małopolsce oraz dzieje katedry geometrii praktycznej w Krakowie i jej absolwentów. Książka porusza istotne kwestie gospodarcze i społeczne Rzeczypospolitej przedrozbiorowej i stanowi cenne źródło dla regionalistów i miłośników małych ojczyzn.
Publikacje książkowe