Teofil Leon Bochentyn
Biografia
Teofil Leon Bochentyn urodził się 24 listopada 1913 roku w Wejherowie w rodzinie Wojciecha i Anastazji z domu Lemke. W czasie I wojny światowej zginął jego ojciec.
W latach 1936–1937 odbył czynną służbę wojskową. Ukończył szkołę podoficerską 36. Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie-Pradze. Do rezerwy został przeniesiony w stopniu kapral.
Od 1936 był aktywnym członkiem Polskiego Związku Zachodniego. W 1937 brał udział w budowie kopca Józefa Piłsudskiego w Krakowie. Był instruktorem Przysposobienia Wojskowego i uczył w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni.
W maju 1939 w ramach mobilizacji wojskowej został przydzielony do 1 Morskiego Baonu Strzelców, a stamtąd do dowództwa Ochotniczej Kompanii Harcerskiej jako podoficer broni. 9 września 1939 brał udział w krótkim starciu z III batalionem 322. pułku piechoty w obronie wsi Biała Rzeka.
Jego nazwisko znalazło się na liście proskrypcyjnej Polaków ściganych listem gończym. 5 listopada 1939 został aresztowany przez gestapo w mieszkaniu w Wejherowie. Po aresztowaniu był przetrzymywany w wejherowskim więzieniu. Zgodnie z ustaleniami Sądu Grodzkiego w Wejherowie z 1946, dokonanymi na podstawie zeznań świadków, Teofil Bochentyn wraz z grupą więźniów został 8 listopada 1939 wywieziony do lasu niedaleko Piaśnicy i tam rozstrzelany.
Jego szczątki najprawdopodobniej spalono w czasie zatajania zbrodni w 1944.