Wiesława Witosława Frankowska

etnomuzykolog
12.08.1962 Wejherowo

Biografia

Wiesława Witosława Frankowska (ur. 12 sierpnia 1962 r. w Wejherowie) – polska etnomuzykolog, kompozytorka, kameralistka i pracownik naukowy Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Urodziła się w rodzinie o zakorzenionych tradycjach regionalnych. Jest wnuczką poety i kompozytora Jana Trepczyka. Jej rodzicami byli Zofia i Edmund (1934–2022). Matka była nauczycielką śpiewu i dyrygentką chóru Towarzystwa Śpiewaczego im. Jana Trepczyka w Wejherowie. Ojciec, dokumentalista kaszubski, muzeolog, bibliofil, edytor i fotografik, był współtwórcą Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie. W. Frankowska ma siostrę Janinę i brata Radosława. Jest matką trojga dzieci: Jana, Zofii i Jerzego.

W dzieciństwie uczęszczała do klasy fortepianu w Szkole Muzycznej I stopnia w Wejherowie. Ukończyła z wyróżnieniem Liceum Muzyczne im. F. Nowowiejskiego w Gdańsku. Następnie odbyła studia z wyróżnieniem na Wydziale Teorii i Kompozycji Akademii Muzycznej w Gdańsku (1987). Jej praca magisterska „Rękopisy Johanna Jeremiasa du Graina w zbiorach Gdańskiej Biblioteki PAN” napisana pod kierunkiem prof. Pawła Podejkizdobyła w 1989 roku III nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Prac Magisterskich Uczelni Muzycznych. Podczas studiów skupiła się na muzyce dawnej. Zainteresowała się realizacją „basso continuo” na klawesynie i organach. Związana była z zespołem Cappella Gedanensis, gdzie w latach 1982–1992 pracowała jako muzyk kameralista. W latach 1992–1994 uczestniczyła w kursach prowadzonych przez klawesynistów: Monikę Raczyńską, Liliannę Stawarzi Nicolasa Parle’a, organizowanych w ramach Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie i Bad Lauchstädt.

Działalność naukowa i kulturalna: Od 1993 roku zatrudniona jest na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Gdańsku. W 2013 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy „Kolędowanie na Kaszubach” napisanej pod kierunkiem Zbigniewa J. Przerembskiego. W 2018 została doktorem habilitowanym sztuk muzycznych w dziedzinie instrumentalistyki w oparciu o pracę „Płyta NAVIGARE”. W 2023 podniesiono ją do godności profesora sztuki. Muzykolożka uzyskała doświadczenie jako realizator „basso continuo”, koncertując w wielu krajach Europy i w Stanach Zjednoczonych. W. Frankowska podjęła współpracę z Polską Filharmonią Kameralną, Polskim Chórem Kameralnym, Orkiestrą Kameralną Progress, Elbląską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Trybunału Koronnego w Lublinie, Polską Filharmonią Bałtycką, grupą muzyczną Arte dei Suonatori, zespołem Ars Nova i Goldberg Baroque Ensemble. Angażowała się w przygotowanie szeregu oper barokowych, oratoriów, mszy, pasji i kantat w Polsce i za granicą.

Jako kompozytorka tworzy głównie utwory o charakterze regionalnym. W 2015 roku wydała razem z Aleksandrą Kucharską-Szefler dwupłytowy album „Kaszuby w pieśni artystycznej”, stanowiący dokumentację dziejów inspiracji muzyką pomorską w liryce wokalnej. Podjęła się popularyzacji muzyki kaszubskiej poprzez organizowanie od 2002 roku cyklu koncertów „Spotkania z muzyką Kaszub” w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie, prezentujących dziedzictwo liryki wokalnej, zarówno ludowej, jak i autorskiej. Dokonała licznych nagrań dla radia i telewizji. W swoim dorobku ma wydanie płyt obejmujących muzykę regionalną („Mòrze” 2004, „Ptôszkòwie na lëpie” 2006, „Gdze mòja chëcz” 2006, „Kaszuby w pieśni artystycznej”, 2015) oraz muzykę dawną („TACET’s Four Seasons” 2008, „Navigare” 2018). Opublikowała szereg artykułów naukowych poświęconych muzyce kaszubskiej.

W 2006 roku klub studencki Pomorania uhonorował Witosławę Frankowską Medalem Stolema. W 2014 i 2022 otrzymała Nagrodę Remusa. Wielokrotnie wyróżniana była nagrodą rektora Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Od 2013 roku W. Frankowska jest członkinią Instytutu Kaszubskiego. Należy także do Komisji Kaszubskiej przy Stacji Naukowej Polskiej Akademii Umiejętności w Gdańsku. W 2021 roku została powołana do Rady Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Wybrane publikacje

Kolędowanie na Kaszubach; Spotkania z muzyką Kaszub; Méster Jan (1907-1989); Marión Selin. Piesniôrz rëbacczégò żëwòta; Muzyka Kaszub. Materiały encyklopedyczne; Gniazdo gryfa. Słownik kaszubskich symboli, pamięci i tradycji kultury

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Medal Stolema (2006)
Nagroda Remusa (2014)
Nagroda Remusa (2022)
Doktor habilitowany sztuk muzycznych (2018)
Profesor sztuki (2023)

Ciekawostki

Jest wnuczką Jana Trepczyka.
Zorganizowała od 2002 roku cykl koncertów Spotkania z muzyką Kaszub w Wejherowie.
Wydala dwupłytowy album Kaszuby w pieśni artystycznej (2015).

Udostępnij